Sıkıldım, Özledim :/

İçimdeki sıkıntı ara ara birikip hortluyor, ne sıkıntısı diceksiniz hemen söliyim "ailemden uzakta yaşama" sıkıntısı bu, ankaradan uzakta yaşama sıkıntısı... Hava kapalı bulutlar ha söktü ha sökecek damlalarını, tıpkı ben gibi yaş gözümde hazır...işte bugün böyle hissediyorum kendimi...

Ankarayı çok özlyorum, caddeleri,sokakları,ışıkları, mahalleyi, kızılayı,bahçeliyi...yalnız başıma sokaklarda dolaşmayı,vitrinlere baktıktan sonra güzel bir cafede oturup kahvemi yudumlamayı...

Karlı yollarda Tunalıdan aşağı doğru inerken Olgunlara, dost kitapevine, zaraya uğramayı, kök çarşısının yukarısında kafeteryalarda oturup çay simit keyfi yapmayı özlüyorum...

Güven parktan geçip, çiçekçilerden çiçek alıp,üst geçitten karşıya geçmeyi hatta durakta beklemeyi, beklerken eski arkadaşlarımla karşılaşmayı.. özlüyorum....

Kış günü iş çıkışı fakültenin karşısındaki kebapçıda ama dışarıda sobaların yanında dostlarla sohbet edip beyti yemeyi üzerine künefe ve çay içmeyi özlüyorum...

Haftasonları ailemle kahvaltı yapmayı,kardeşimle didişmeyi özlüyorum...

Kürsüde haftasonu çay demleyip testlerle çalışmayı özlüyorum...

Yağmurlu bir günde Sakaryada bir barda takılmayı özlüyorum...

Bir yaz günü okul çıkışı mülkiyelilere kızkıza gidip dedikodu eşliğinde yemek yemeyi özlüyorum..

Cuma akşamları Kümes restoranda canlı müzik keyfi yapmayı özlüyorum...

Fototerapi için haftada üç kez Gazi Üni.ye gitmeyi, çıkışta baçeli girişindeki Livada yada fakülte karşısındaki Seyir de tatlı yemeyi özlüyorum...

Yılbaşı yaklaşırken alışveriş merkezlerini ve tabiki kızılayı, karanfili gezmeyi,ufak tefek hediyeler almayı özlüyorum..

Hatta aylarca arayıp sormayıp ankaraya gidince "ayyy seni çok özledim" diyen, ordayken de görüşmek için bi kere bile aramayan bi dahaki karşılaşmada gitmek üzereyken" ay bi gün de bize gelin" diye yalandan konuşan riyakar arkadaşlarımı bile özlüyorum...

En çok da dediğim gibi sokakları özlüyorum, gece sokak lambalarının ışığında yağan karı izlemeyi özlüyorum....

Özlüyorum işte,bu liste uzar gider böyle....

bu şarkı da konuya uyar hani dinleyin derim; http://www.dailymotion.com/video/xdgips_sertab-erener-koparylan-cicekler-ye_music

Ps. Yukarıdaki foto kızılayda çekilmişti, son bayramda.

Ps. konuyla alakası yok ama dünkü Tiramisudan bi dilimi sizler için eklemek istedim :)

Şimdi de çakma TİRAMİSU :)

"Yaşasın kış geldiii" diye söze başlamak istiyorum, kar yağışını öle çok özledikki 4 gözle bekliyorduk. Bence yılbaşına yakın mutlaka yağmalı, hatta yılbaşı gecesi de lapa lapa devam etmeli...

Kış geldi havalar çook soğudu, iş dönüşü şölee kahveli kahveli bi pasta olsa yanında da sıcak sıcak cappucinolar olsa da yumulsak diye geçirdik içimizden ama o yorgunluğun üstüne inanın hiç uğraşmak istemedim ve işin kolayına kaçarak çakma tiramisu yapmaya karar verdim.

Kedi dili,süt ve vaniyalı puding işimi gördü :)

Yarım bardak sıcak suya 2 kaşık süt, 1 kaşık nescafe, 1 kaşık toz şeker ekleyip karıştırarak şurubunu hazırladım. Kedi dillerini tek kat dizdikten sonra bu şuruptan üzerlerine döktüm, hemen yumuşadılar. (kaşık: yemek kaşığı).









Vanilyalı pudingi 3 bardak yerine 2 bardak sütle yaptım ki koyu olsun. Sonra pudingi kedi dillerinin üzerine sürdüm. İkinci kat kedi dillerini dizip tekrar nescafeli şurupla ıslattım ve üzerini pudingle kapattım.

(aslında eskiden hazır tavuk göğsü alıp pişirir içiner de labne ekler,mikserler kullanırdım ama bugün dediğim gibi uğraşasım gelmedi)

Kakaoyu da süzgece dökerek pastanın üzerine serptim.

Tadına akşam eşim gelince dizi keyfi eşliğinde bakacağız, dilimler sizlere de sunarım dostlar, yada sizler de üşenmeden hemen yapın aynı saatlerde ne kadar uzakta olsak da birlikte tüketelim :)

Herkese keyifli bir cuma akşamı diliyorum...